bhejuh

bhejuḥ — fled; SB 4.4.34
bhejuḥ — worshiped; SB 10.47.61
bhejuḥ — partook of; SB 10.59.44
bhejuḥ — partook of; SB 10.61.5
bhejuḥ — worshiped; CC Antya 7.47