bhejuh
bhejuḥ — fled;
SB 4.4.34
bhejuḥ — worshiped;
SB 10.47.61
bhejuḥ — partook of;
SB 10.59.44
bhejuḥ — partook of;
SB 10.61.5
bhejuḥ — worshiped;
CC Antya 7.47